به نام خدا

یکی بود یکی نبود

روزگاری درزی در سر راه قبرستان دکان خیاطی داشت

درزی باخود شرط کرده بود که کوزه ای سردر دکان بیاویزد

وهرگاه مرده ای را ازشهر بیرون آوردن سنگی داخل کوزه بیندازد

وهر ماه که کوزه پر می شد دوباره آن را  خالی می کرد وباز به همین ترتیب ادامه می داد تاکوزه پر شود.از قضای روزگارروزی خود درزی دار فانی راودا گفت.

روزی یکی ازطلبکاران درزی به سراق او رفت وچون اطلاعی از مرگ او نداشت به دردکان اورفت اما اورا نیافت احوال اورا ازهمسایه جویا شد همسایه در جواب گفت درزی در کوزه افتاد!!!

نتیجه اخلاقی داستان :

بعضی ها فکر می کنند نمیمیرند.امامرگ حق همه ست.  

خداحافظ

تورو خدانظر یادتون نره

سلام می کنم به تمام طرفداران خودم امیدوارم که خوب باشین

مگه می شه طرفدارای من بد باشن ؟........

حالا می خوام یه حکایت پند آموز بگم گوش کنین

البته الان نه بعدا پس تا بعدمنتظر باشین

این قدر دانم که از شعر ترش خون می چکد

عشق تو نهال حیرت آمد

وصل تو کمال حیرت آمد

بازگویم نه داین واقعه حافظ تنهاست

غرقه گشتند داین بادیه بسیار دگر

آنان که خاک را به یک نظر کیمیا کنند

آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

حافظ وسال می طلبد از ره دعا

یارب دعای خسته دلان مستجاب کن

حافظ اسرار الهی کس نمی داند خموش

از که می پرسی که دور روزگارانرا چه شد

همتون رو دوست دارم خداحافظ