بسم الله الرحمن ارحیم

روز مادر

عاشق بی خرد نا هنجار          نه بل آن فاسق بی عصمت و ننگ

حرمت مادری ازیاد ببرد         مست   از  باده  و  دیوانه  ز بنگ

رفت ومادررا افکند به خاک     سینه بدرید  و دل  آورد  به  چنگ

قصد سر منزل معشوقه نمود         دل مادر به کفش چون نارنگ

از قضا خورد دم در به زمین        واندکی رجه  شد او را  آرنگ

آن دل گرم که جان داشت هنوز      اوفتاد از کف آن بی  فر هنگ

از زمین باز چو برخاست نمود          پی    بر  داشتن   دل   آهنگ

دید  کز آن  دل آغشته  به  خون          آمدآهسته  برون  این   آهنگ 

آه  دست   پسرم   یافت  خراش          وای پای پسرم خوردبه سنگ

I  LOVE  YOU  MY  MOTHER

بسم الله الرحمن الرحیم

دیدم به خواب خوش  که دستم پیاله بود            تعبیر رفت و کار به  دولت  حواله بود

چهل سال رنج و غصه کشیدم وعاقبت             تدبیر ما به  دست  شراب  دوساله  بود

ساقی  بیا  که  عشق   ندا   می  کند   بلند             کان کس که گفت قصه ی ما هم زما شنید

ما می به بانگ چنگ نه امروز می کشیم             بس دور شد که گنبد چرخ  این صدا شنید

پند حکیم محض صواب است و عین خیر            فرخنده آن کسی  که  به  سمع  رضا شنید 

چه  دوزخی چه بهشتی چه آدمی چه پری            به مذهب همه کفر طریقت است امساک

مهند س  فلکی  راه   دیر  شش  جهتی               چنان ببست  که ره نیست  زیردیرمغاک

فریب دختر زه طرفه  می زند ره عقل               مباد به  قیامت  خراب   طار م  و   تاک