^{عشق هرجا رو کند آنجا خوش است
گر به دریا افکند دریا خوش است
گر بسوزاند در آتش دلکش است
ای خوشا آن دل که در این آتش است
تا بینی عشق را آیینه وار
آتشی از جان خاموشت برآر
هر چه می خواهی به دنیا نگر
دشمنی از خود نداری سخت تر
عشق پیروزت کند بر خویشتن
عشق آتش می زند در ما و من
عشق را دریاب و خود را واگذار
تا بیابی جان نو خورشید وار
عشق هستی زا و روح افزا بود
هر چه فرمان می دهد زیبا بود}

بسم الله الرحمن الرحیم

ای سرو بلند قامت دوست            وه وه که شمایلت چه نیکوست
شادابی وخوب وخنده بر لب                    در داخل کت چو غنچه در پوست !
لبهای تو بر رخ تو غــنچه              چشمان تو چشمای آهوست
من در عجــبم ترا چه نامم                     وقتی که ترا دو سانت ابروست ! 
از عدل شما وطن بهشت است            اما چه بهشت ، باغ مینوست
هر هفته سفر کنی به یکجا                 گوینـد شبیه مارکـوپــولــوسـت!
قربان مرام مهرورزی تو              با این سفر درون مرزی ت! 

 ای ملت خوب ملک افغان                 آباد شد این وطن دلیران
شد موسوم عیش و شادمانی                      معدوم شد از میان گرانی
هر فتـنه ز ملک دفـــع گردید                    بیکاری فــــقر رفـع گردیـد
بدبختی و ظلم و کینه و زور                    شد از وطن شما بسی دور
یعنی ز فروش گاز یا نفت                     بدبختی و فقر از میان رفت
در ملک وطن بگرد صد بار                        پیــــدا نکنی جوان بیـــکار
آنقــدر به ما کـرم نــمودند                           کز لطف و کرم ورم نمودند ! 
دیدند که هیچ جا دگر نیست                        کز رحمت و عدل و مهر خالیست
گشتند از این جهت اذیت                    گفتند کم است این جمعیت
باید بشـــــــود زیـــاد ملت                 دولـــت بکنــد زیــاد خــدمت 

بسم الله الرحمن الرحیم

مهاجرین ِ اخراج شدهٔ افغانی یخ نمی‌زنند

هفته‌ای نمی‌گذرد که خبر اخراج تعداد بیشتری از مهاجرین (بهتر است بگوییم پناه‌جویان) ‌افغان از ایران را نشنویم. این‌بار هم اخبار تلخ، حکایت از اخراج 400 نفر از مهاجرین افغان می‌کند:

به گفته مقامات محلی، شمار مهاجران اخراج شده از ایران، در روزهای اخیر، اکنون به هشتصد تن رسیده است. اخراج جمعی مهاجرین افغان از ایران، در حالی صورت می‌گیرد که ولایت هرات، در روزهای اخیر، شاهد بارش برف سنگین و سرمای مرگباری بوده است. به علت مسدود بودن راه اسلام‌قلعه به هرات، مهاجران اخراج شده در مرز گیر کرده‌اند و هیچ‌گونه امکاناتی برای انتقال آنها به شهر هرات یا ارسال کمک به آنها وجود ندارد. رئیس اداره مهاجرین هرات گفت: «ایران این مهاجران را در هوای سرد و برفی به کام مرگ فرستاده است».

 

در شرایطی که سرما در مناطق مختلف ایران و افغانستان بی‌داد می‌کند، این‌همه تعجیل در اخراج این مردم بی‌شهر و کاشانه برای چیست؟ دست‌کم اگر «جهان‌وطن» نیستیم و دلمان نمی‌خواهد این مردم بی‌نوا در کشور ما زندگی کنند، «انسان» باشیم و تا فصل گرمسیر در اخراج آن‌ها تعلل کنیم.

تک‌تک افرادی که در اخراج این افراد نقش داشته‌اند، درقبال «هرگونه آسیب جسمی و روحی مهاجرین اخراج شده» مسئول هستند.

پی‌نوشت: ظاهرا اعتراضات رسمی و غیررسمی گسترده  نتیجه داد و به دستور رئیس‌جمهور ایران اخراج‌ها «به طور موقت» متوقف شده است.

بسم الله الرحمن الرحیم  اومدي بشکني بشکن از من ساده چي مونده  قبل تو هر کي بوده تمام تار و پود سوزونده هميني که باقي مونده واسه دلخوشي تو بشکن تيکه تيکه هاي مو بردن آخرين عشقم تو بکن

بسم الله الرحمن الرحیم

اين روزا عادت همه رفتنو دل شکستنه

درد تمام عاشقا پاي کسي نشستنه

اين روزا مشق بچه هايه صفحه آشفتگيه

گرداي روي آينه فقط غم زندگيه

اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه

مشکل بي ستاره ها يه کم ستاره چيدنه

اين روزا کار گلدونا از شبنمي تر شدنه

آرزوي شقايقا يه کم کبوتر شدنه

اين روزا آسمونمون پر از شکسته باليه

جاي نگاه عاشقت باز توي خونه خاليه

اين روزا کار آدما دلاي پاک رو بردنه

بعدش اونو گرفتنو به ديگري سپردنه

اين روزا کار آدما تو انتظار گذاشتنه

ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه

اين روزا سهم عاشقا غصه و بي وفائيه

جرم تمومشون فقط لذت آشنائيه

اين روزا چشماي همه غرق نياز و شبنمه

رو گونه هر عاشقي چند قطره بارون غمه

اين روزا قصه ها همش قصه دل سوزوندنه

خلاصه حرف همه پس زدن و نموندنه

بسم الله الرحمن الرحیم

مولانا جلال الدین بلخی روم شرقی

که پدرش حاکم بلخ است

بلخ شهری در استان مزار شریف افغانستان است

از این رو مولانا را بزرگترین شاعر افغانی وفارسی زبان می گویند.